THY yüzünü Doğu’ya mı dönüyor?

Bazen bir şirketin geleceğini anlamak için söylediklerine değil, uçaklarını nereye gönderdiğine bakmak gerekir.

Türk Hava Yolları’nın son dönemdeki hamlelerine baktığımda benim gördüğüm tablo şu:

THY’nin yüzü giderek daha fazla Doğu’ya dönüyor.

Yanlış anlaşılmasın.

Avrupa’dan vazgeçiliyor demiyorum.

Ama büyümenin yeni hikayesi Asya’da yazılıyor olabilir.

Rakamlar da bunu destekliyor.

THY’nin 2026’nın üçüncü çeyreğinde Uzak Doğu ve Asya bölgesindeki kapasitesi yüzde 18’in üzerinde arttı. Avrupa’daki büyüme ise bunun oldukça altında kaldı.

Şimdi bir de Çengdu eklendi.

Pekin var.

Şanghay var.

Guangzhou var.

Çengdu geldi.

Urumçi de konuşuluyor.

Bunları yan yana koyunca insan ister istemez soruyor:

Bu sadece yeni hat açmak mı, yoksa THY yeni bir büyüme koridoru mu oluşturuyor?

Bence asıl mesele burada.

Çünkü artık hedef sadece Çin’e uçmak değil.

Asya’dan yolcuyu İstanbul’a getirmek, buradan Avrupa’ya, Afrika’ya ve Amerika’ya dağıtmak.

THY’nin en büyük avantajı da tam olarak bu:

İstanbul.

Haritaya baktığınızda İstanbul’un neden bu kadar değerli olduğunu görüyorsunuz.

Çin’den gelen yolcuyu Avrupa’ya, Japonya’dan gelen yolcuyu Afrika’ya, Güney Kore’den gelen yolcuyu Amerika’ya bağlayabiliyorsunuz.

Yani THY’nin oyunu artık sadece destinasyon sayısını artırmak değil.

İstanbul’u küresel bir aktarma merkezi olarak daha da büyütmek.

Avrupa bitmiyor, Asya büyüyor

Avrupa hala THY’nin en önemli pazarlarından biri.

Ama Avrupa artık olgun bir pazar.

Rekabet yüksek.

Slot imkanları sınırlı.

Büyüme alanı dar.

Asya ise farklı.

Devasa nüfus, büyüyen orta sınıf, artan seyahat talebi ve yeni şehirler…

Üstelik THY’nin önünde 800’den fazla uçaklık bir filo hedefi var.

O uçakların bir yerlere uçması gerekiyor.

Ve bugün dünyanın en büyük büyüme potansiyellerinden biri Asya’da.

Bu yüzden Çengdu hattına sıradan bir yeni destinasyon olarak bakmıyorum.

Bugün haftada üç uçuş olur.

Yarın beş olur.

Sonra günlük sefere döner.

Havacılıkta büyük pazarlar çoğu zaman böyle başlar.

Bir de jeopolitik tarafı var

Havacılık artık sadece yolcu talebine göre planlanmıyor.

Hava sahaları kapanıyor.

Savaşlar çıkıyor.

Yakıt fiyatları değişiyor.

Uçuş süreleri uzuyor.

THY de bu gelişmelerden bağımsız değil.

Orta Doğu kapasitesindeki düşüş ile Asya’daki artışı yan yana koyduğunuzda şu soru ortaya çıkıyor:

THY, kapasitesini daha güvenli ve daha karlı pazarlara mı kaydırıyor?

Muhtemelen stratejinin önemli bir parçası da bu.

Çünkü büyük havayolu olmak sadece çok yere uçmak değildir.

Doğru zamanda doğru pazara uçabilmektir.

Ama iş kolay değil

Asya büyük pazar.

Ama kolay pazar değil.

Çinli havayolları var.

Emirates var.

Qatar Airways var.

Singapore Airlines var.

Bölgede çok güçlü rakipler bulunuyor.

THY’nin avantajı ise yine İstanbul.

Eğer bu avantajı doğru kullanırsa Asya’dan Avrupa’ya akan yolcunun çok daha büyük bölümünü kendisine çekebilir.

Ben tabloyu şöyle okuyorum:

THY yıllarca Avrupa ile büyüdü.

Sonra Afrika geldi.

Amerika büyüdü.

Orta Doğu genişledi.

Şimdi sıra Asya’da.

Belki birkaç yıl sonra bugün açılan hatlara bakıp şöyle diyeceğiz:

“Asya hamlesi aslında o günlerde başlamıştı.”

Çünkü artık THY’nin sadece nereye uçtuğuna değil, nerede büyüdüğüne bakmak gerekiyor.

Ve bugün büyümenin yönü açık biçimde Doğu’yu gösteriyor.

Asıl soru şu:

THY, İstanbul’u Asya’nın Avrupa’ya açılan ana kapılarından biri haline getirebilir mi?

Eğer bunu başarırsa konuşacağımız şey artık yeni bir hat değil.

Dünya havacılık haritasında İstanbul’un ağırlığı olacak.