THYTİS: Karar Almak Zor. Kararın Nedenlerini Anlatmak Daha Zor.

Bir hafta önceki yazımı kaleme alırken İnternette bulduğum TIS sonuçlarını değerlendirme anahtarını yayımlamam halinde yorumların daha açık, net ve aydınlatıcı olacağını düşünmüştüm. Büyük yanılmışım. Biri TIS’i bir kenara koyup beni kritik etmiş ve yazının esas konusuna değinmeden ne menem çirkin bir insan olduğunu anlatmış.Diğerleri bir iki istisna dışında beklentimime cevap vermemişler.Notlarında kızgınlık, itham ve parçalı bilgiler vardı.

Evet, Toplu İş Sözleşmesi süreci tamamlandı.İmzalar atıldı.Taraflar masadan kalktı.Kâğıt üzerinde bakıldığında süreç bitti.

Ama gerçekten bitti mi?Bir sözleşme imzalanmış olabilir… ama göründüğü kadarı ile herkes ikna olmuş değil.

Genelde yorumları üç başlıkta toplamak mümkün.

1. Bir grup var; Varlıkları biliniyor. Memnun değil ama yüksek sesle konuşmuyor. Konuşamıyor. Nedeni belli.“Maaşlarımız enflasyon kadar artmadı”, “daha fazla çalışıp daha az alacağız” diyecekler ama söyleyemiyorlar.
2. Diğer bir grup var; mevcut durumu güçlü şekilde savunuyor.
   Hatta bunlar eleştiriye iyiden iyiye tahammülsüz hale gelmiş… Kinini başka konuları irdeleyerek ortaya koyuyor.
3. Bir de üçüncü grup var; bana göre en tehlikelisi.Bilgi parçalarıyla konuşan,  ortak zemini olmayan bir kitle…

Herkes konuşuyor.Ama aynı fikirde olduğunu hissettirenler bile aynı şeyi konuşmuyor.

Burada asıl mesele şudur:

Toplu sözleşme yapılmış… İşveren tarafından fakat anlatılamamış.

Ne alındı?Ne alınamadı?Neden alınamadı?Bu soruların cevabı çalışanların zihninde net değilse, ortaya çıkan şey şudur: Okur sayısı ile konuyu yorumlayanların adedine bakınca bu fark bana bir şey anlatıyor.

İfade edilmiyor ama sessiz memnuniyetsizlik mevcut.

Öncelikle şunu kabul etmeliyiz.

Bu tür uygulamalarda tüm çalışanların herkesin memnun edilmesi mümkün değil. Bu bir zafiyet değildir.Gerçektir. Ve dünyanın her yerinde de bu böyledir.Memnun olmayanlar her sistemin her uygulamasında mevcut.

Ama herkesin neyin neden olduğunu anlatılması halinde anlaması mümkündür. Tabii gerçeklerin açıkça dile getirilmesi hem çalışanlar hem de yönetici / yöneticiler açısındanbelirli rahatsızlıklardoğurabilir.Bilmem anlatabildim mi?

Ama şunu da sormak gerekir:

Bugünkü mevcut durum daha mı az riskli?

Evet, bugün yaşanan şudur:Konuşamayanlar susuyor…Konuşanlar sertleşiyor…Ve kurum içinde görünmeyen bir gerilim oluşmuş. Başka bir ifade ile zaten var olan bu gerilim iyiden iyiye sertleşmiş.

Bu gerilim, zamanla performansa da yansır, bağlılığa da.

Yönetim sadece karar almaz.
Alınan kararın / kararların arkasında duran gerekçeyi anlatmak gibi bir görevi de vardır.

Ve bazen en güçlü yönetim davranışı şudur:

“Şunu VEREMEDİK ....Çünkü…” diyebilmektir.

Yine de çoğu zaman dengeyi korumak yapılan ve söylenen kadar neden yapıldığını ve nasıl anlatıldığının da önemli olduğu gerçeğini hatırlatır

BİR KARARI ALMAK GÜÇTÜR… AMA ONU ANLATABİLMEK DAHA GÜÇTÜR

Evet, bir kurumda en zor şey karar almak değildir.

Asıl zor olan, doğruluğundan emin olsanız bile alınan kararı, nedenlerini anlatabilmektir.

Evet, uygulamaya yönelik kararlar, masada alınır.Ama kabul, sahada oluşur.Konu TIS ise kabulü ülke nin ekonomik şartlarını yansıtan piyasada oluşur. Ev için yapılan alışverişler esnasında oluşur. Kira ödenirken vb. oluşur.

İşte kırılma noktası tam da burasıdır.

Çalışanlar çoğu zaman alınan kararın ne olduğuna değil, neden alındığına ve kendilerini nasıl etkileyeceğine bakar. Kararın neden alındığı bilmek muhataplarınsonucukabullenmelerinin önemli bir adımıdır.

Bir hafta önce yazdığım Toplu İş Sözleşmesi yazısı 64 haftadır yazdığım tüm yazılardan fazla okura ulaştı. Bu nedenle siz okurlarıma müteşekkirim.

Buna rağmen bu yazım THY TİSkonusunda ve akçeli konularda kaleme aldığım son yazıdır. Yukarıda da ifade ettiğim üzere 23 Mart yazımın faydalı olabileceğini düşünmüştüm. Yine yanılmışım.

Aslında ne de doğru düşünmüşüm. AirportHaber’de çalışmaya başladığım zaman şu yorumları kaldıralım önerisinde bulunmuştum.Kabul görmemişti.